Connected A Life

Ik ben geen patiënt. Mensen zijn op dit moment honger. Dieren worden op dit moment lijden. De planeet is moeilijk om nu te ademen. Dus, hoe we verhuizen naar een meer rechtvaardige en barmhartige wereld ... nu?

Ik heb tijd doorgebracht picket in de straten, het schrijven van leden van het Congres, uitdagende onrechtvaardige wetten, het helpen van basisgroepen leren en te groeien. Wat ik heb geleerd is dat de kracht van zelfinzicht en eigen verantwoordelijkheid kan soms zorgen voor een snellere en meer succesvolle route naar sociale verandering. Niet alleen is het sneller is het noodzakelijk.

Onlangs las ik Gandhi on Non-geweld: Geselecteerde tekst van Gandhi's Het was bewerkt met een inleiding en hoofdstuk samenvattingen van Thomas Merton 'Non-geweld in oorlog en vrede.'. Het laatste hoofdstuk bevat een aantal verwijzingen naar Gandhi's zelf waargenomen falen - dat hij geen blijvende Geweldloosheid te brengen naar India. Gandhi schrijft dit toe aan zijn focus op geweldloosheid als een tactiek in plaats van geweldloosheid als een manier van leven.

Merton stelt deze poëtisch in de inleiding als hij zegt: "[Voor Gandhi] de geest van geweldloosheid sprong uit een innerlijke realisatie van geestelijke eenheid in zichzelf. Het hele concept van Gandhi niet-gewelddadige actie en satyagraha is onbegrijpelijk als men denkt dat het een middel om de eenheid in plaats van als de vrucht van innerlijke eenheid al bereikt "(6, cursief origineel) zijn.

Terwijl Gandhi voelde Geweldloosheid in zijn hart, zijn de massa's met behulp van Geweldloosheid vooral als een tactiek om de onafhankelijkheid te bereiken en om macht te krijgen. Gandhi kwam de focus op burgerlijke ongehoorzaamheid en politieke tactiek zo kort leven beschoren te zien. Zodra politieke vooruitgang geboekt, mensen verlaten Geweldloosheid als discipline en werd de nieuwe aanvallers - misbruik maken van "macht over" in plaats van vieren 'macht met' (dit is een terugkerend thema op de aard van de macht).

Gandhi klaagt dat hij meer tijd en energie hebben besteed aan de constructieve aspecten van de Geweldloosheid (opnieuw opbouwen van een sociale infrastructuur, zichzelf onderhoudende industrie, en zinvolle bezigheden, etc.). Hij schreef: "Bij het plaatsen van burgerlijke ongehoorzaamheid voor constructieve werk dat ik verkeerd was, en ik niet profiteren van de Himalaya blunder die ik had begaan" (72). Hij gaat verder met te zeggen: "Ik heb mijn fout toegegeven. Ik dacht dat onze strijd was gebaseerd op niet-geweld, terwijl het in werkelijkheid was niet meer dan lijdzaam verzet, dat in wezen een wapen van de zwakken. Het leidt natuurlijk tot gewapend verzet waar mogelijk "(75).

Dit is de richting NonviolenceUnited.org heeft genomen in onze " A Life Connected "project. Wij richten ons op het bereiken van en herinneren individuen om hun leven verbonden met hun waarden te leven, het opbouwen van een sociale strategie rond geweldloosheid als een manier van leven in plaats van zich te richten op tijdelijke winst gewoon op basis van geweldloosheid als een politieke strategie.

Zoals we al eerder gezegd, kan Geweldloosheid is een manier van leven en Geweldloosheid kan een strategie zijn. Maar voor een krachtige langdurige verandering, geweldloosheid als een manier van leven is de strategie.

"Om innerlijke vrede te bereiken moet je eigenlijk geven je leven, niet alleen uw bezittingen. Wanneer u eindelijk uw leven te geven - op een lijn brengen van je overtuigingen en de manier waarop je leeft - dan, en alleen dan, kunt u beginnen om innerlijke vrede te vinden. "- Peace Pilgrim

Peace Pilgrim was een connector die in de naam van de wereldvrede, de Verenigde Staten liep meer dan 28 jaar tot ze werd gedood in een auto-ongeluk.

Vrede de enige bezittingen Pilgrim's waren de kleren die op haar rug en de paar items (een tandenborstel, een kam, en een pen), droeg ze in haar zakken. Ze droeg geen geld en zal niet vragen voor voedsel of onderdak. Het moest aan te bieden zonder te vragen. Al 28 jaar, waren al haar behoeften voldaan.

"Zijn de mensen niet goed", zou ze vaak zeggen. Ze sprak met iedereen die wil over vrede te luisteren - vrede tussen de naties, vrede tussen groepen, en over de innerlijke rust, omdat ze geloofde dat was waar rust begon.

Uit het boek "Peace Pilgrim: haar leven en werk in haar eigen woorden" ...

"Na een heerlijk verblijf in de woestijn, ik herinner me een wandeling langs de straten van een stad, die had mijn thuis geweest voor een tijdje. Het was dertien Honderden netjes gekleed mensen met bleke of beschilderde gezichten haastte zich in vrij geordende lijnen van en naar hun plaats van tewerkstelling.

Ik, in mijn vervaagde shirt en versleten broek, liep onder hen. De rubberen zolen van mijn zachte canvas schoenen verhuisde geruisloos langs naast het gekletter van bekleding, strakke schoenen met stiltlike hakken.

In het armere deel I werd getolereerd. In het rijkere gedeelte een aantal blikken leek een beetje geschrokken en sommigen waren minachtend.

Aan beide zijden van ons als we liepen werden getoond van de dingen die we kunnen kopen als we bereid zijn om in de ordelijke lijnen dag te blijven na dag, jaar na jaar. Sommige dingen zijn min of meer nuttig zijn, velen zijn uiterste prullenbak. Sommige hebben een aanspraak op schoonheid, velen zijn schreeuwerig lelijk.

Duizenden zaken worden weergegeven - en toch, mijn vrienden, de meest waardevolle ontbreken. Vrijheid wordt niet getoond, noch de gezondheid, noch geluk, noch gemoedsrust. Om deze dingen te krijgen, mijn vrienden, ook jij kan het nodig zijn om te ontsnappen aan de ordelijke lijnen en het risico lopen gezien worden minachtend. "

Bekijk een 1-uur durende documentaire over de Peace Pilgrim (streaming RealPlayer )

(Hier Get RealPlayer)