Μια Connected Life

15 Ιαν σημειώνονται τα γενέθλια του Δρ Martin Luther King, Jr Θα ήταν 81 ετών αυτό το έτος.

Γιατί ήταν αυτός δολοφονήθηκε; Μερικοί από εσάς μπορεί να έχετε διαβάσει τα πρακτικά και / ή την περίληψη της μελέτης του 1999 επέφερε προς τα εμπρός από την οικογένεια Δρ βασιλιά και λιγότερο δημοσιοποιημένες από τα μέσα ενημέρωσης στην οποία είχε αποδειχθεί ότι "ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, νεώτερος δολοφονήθηκε από μια συνωμοσία που περιλάμβανε υπηρεσίες της κυβέρνησής του. "Αν και δεν θα μπω σε λεπτομέρειες εδώ από τους συνδέσμους προς την κυβέρνηση ( μπορείτε να διαβάσετε την περίληψη από τον Jim Douglas εδώ ), θα ήθελα να διερευνήσει μαζί σας γιατί ο Δρ Κινγκ ήταν μια απειλή για τη βίαιη δύναμη δομής.

Είναι κάηκε σε συλλογική μνήμη μας ότι ο Δρ βασιλιάς σκοτώθηκε εξαιτίας του ρατσισμού - αυτό δεν είναι αλήθεια. Σκοτώθηκε λόγω κλασικού στυλ. Money. Ναι, είναι αλήθεια, πολύ σωστό, ότι στον αγώνα των ΗΠΑ έχει χρησιμοποιηθεί ως μια διαχωριστική γραμμή και αυτό τις πλημμύρες του ρατσισμού σε όλη την υδρόγειο, αλλά η διαίρεση έχει διαιωνίζεται για οικονομικό κέρδος. Πρώτη η υποδούλωση ανθρώπους. Στη συνέχεια, από την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης διαιωνίζεται από τον ρατσισμό (αυτό επεκτείνεται και σε σεξισμό). Και όλοι τον αγώνα, ενώ χρησιμοποιήθηκε ως μια απόσπαση της προσοχής - για να κρατήσει την εργατική τάξη πολεμάμε ο ένας τον άλλο αντί να σφίξουν το χέρι και να εξετάσουμε από μια αμφισβήτηση μάτι να το αρχοντικό πάνω στο λόφο.

Ο Δρ βασιλιάς ήταν το τράβηγμα πίσω από την κουρτίνα, εκθέτοντας τη χειριστές. Δολοφονήθηκε ένα έτος για να την επομένη του, μιλώντας ενάντια στον πόλεμο στο Βιετνάμ. Η ομιλία του (και ειλικρινής στάση του κατά το έτος που προηγήθηκε του θανάτου του) έλαμψε ένα φως για τον πόλεμο - δείχνοντάς μας ότι ήταν ρατσιστική και ταξική - την αποστολή τους φτωχούς (δυσανάλογα τους ανθρώπους του χρώματος) για να σκοτώσουν τους φτωχούς (οι άνθρωποι του χρώματος).

Ο Δρ King είχε γίνει επικίνδυνη για άπληστους, ανήθικη κερδοσκόποι (ξεκινώντας από κερδοσκόπους του πολέμου) και της πολιτιστικής ελίτ επειδή ήταν που δείχνουν προς το αρχοντικό πάνω στο λόφο ... και οι άνθρωποι είχαν αρχίσει να σταματήσουν αυτό που έκαναν και να δούμε εκεί που έδειχνε.

Jeff Cohen και Norman Solomon περιγράφεται καλύτερα από ό, τι μπορώ ...

«... Μετά την πάροδο των δικαιωμάτων του πολίτη πράξεις το 1964 και 1965, ο βασιλιάς άρχισε να αμφισβητεί τις θεμελιώδεις προτεραιότητες του έθνους. Υποστήριξε ότι η κοινωνία των νόμων δικαιώματα είναι κενό χωρίς τα «ανθρώπινα δικαιώματα» - συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών δικαιωμάτων. Για τους ανθρώπους πολύ φτωχοί για να φάει σε ένα εστιατόριο ή να πληρώσουν ένα αξιοπρεπές σπίτι, ο βασιλιάς είπε, νόμων κατά των διακρίσεων ήταν κούφια.

Σημειώνοντας ότι η πλειοψηφία των Αμερικανών κάτω από το όριο της φτώχειας ήταν λευκοί, ο βασιλιάς αναπτύξει μια προοπτική τάξη. Επέκρινε τις τεράστιες διαφορές εισοδήματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών, και απηύθυνε έκκληση για «ριζικές αλλαγές στη δομή της κοινωνίας μας» για να αναδιανείμει τον πλούτο και τη δύναμη.

"Η αληθινή συμπόνια," King δήλωσε, "είναι κάτι περισσότερο από πετώντας ένα κέρμα σε ένα ζητιάνο? Πρόκειται να δούμε ότι ένα οικοδόμημα που παράγει ζητιάνους ανάγκες αναδιάρθρωσης."

Μέχρι το 1967, ο βασιλιάς είχε γίνει επίσης πιο σημαντικό αντίπαλο της χώρας του πολέμου του Βιετνάμ, και ένθερμος επικριτής της συνολικής εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, το οποίο θεωρείται μιλιταριστική. Στο του "Πέρα από το Βιετνάμ" ομιλία που εκφωνήθηκε στο Riverside της Νέας Υόρκης Εκκλησία στις 4 Απριλίου 1967 - ένα έτος από την ημέρα πριν δολοφονηθεί - King που ονομάζεται Ηνωμένες Πολιτείες "το μεγαλύτερο προμηθευτής της βίας στον κόσμο σήμερα."

Από το Βιετνάμ, τη Νότια Αφρική για τη Λατινική Αμερική, ο βασιλιάς είπε, οι ΗΠΑ ήταν «στη λάθος πλευρά της παγκόσμιας επανάστασης." King αμφισβήτηση "τη συμμαχία μας με την προσγειώθηκε ανώτερη τάξη της Λατινικής Αμερικής," και έθεσε το ερώτημα γιατί οι ΗΠΑ ήταν καταστολή επαναστάσεις "του το shirtless και ξυπόλητος ανθρώπους »στον Τρίτο Κόσμο, αντί να στηρίζει τους.

Στην εξωτερική πολιτική, ο βασιλιάς προσέφερε επίσης μια οικονομική κριτική, διαμαρτύρονται για "καπιταλιστές της Δύσης που επενδύουν τεράστια ποσά στην Ασία, την Αφρική και τη Νότια Αμερική, μόνο για να λάβει τα κέρδη από τα χωρίς καμία ανησυχία για την κοινωνική βελτίωση των χωρών."

Δεν έχετε ακούσει το "Πέρα από το Βιετνάμ" ομιλία για αναδρομικές News Network, αλλά και εθνικά μέσα ενημέρωσης ακούσει δυνατά και καθαρά πίσω στο 1967 - και δυνατά το καταγγείλει το περιοδικό Life το ονόμασε. "Δημαγωγική συκοφαντία που ακουγόταν σαν σενάριο για Radio Ανόι." Η Washington Post συγκατάβαση ότι "ο βασιλιάς έχει μειωθεί τη χρησιμότητά του στον αγώνα του, τη χώρα του, τους ανθρώπους του».

Σε τελευταίους μήνες του, ο βασιλιάς ήταν οργανώνοντας το πιο μαχητικό έργο της ζωής του: Εκστρατεία της των φτωχών. Ο διέσχιζαν τη χώρα να συγκεντρώσει «μια πολυφυλετική στρατός των φτωχών» που θα κατέβει στην Ουάσιγκτον - συμμετοχή στη μη βίαιη πολιτική ανυπακοή στο Καπιτώλειο, αν χρειαστεί -. Έως ότου το Κογκρέσο ψήφισε τον φτωχό νομοσχέδιο για τα δικαιώματα όλων αφομοίωση του αναγνώστη προειδοποιήσει για μια "εξέγερση . "

Οικονομική λογαριασμό του βασιλιά των δικαιωμάτων έκκληση για μαζική κυβερνητικά προγράμματα απασχόλησης για την ανοικοδόμηση πόλεις της Αμερικής. Είδε μια επιτακτική ανάγκη για να αντιμετωπίσει μια Κογκρέσο ότι είχε αποδείξει "εχθρότητα προς τους φτωχούς» της - την ιδιοποίηση "στρατιωτική κεφάλαια με μεγάλη προθυμία και γενναιοδωρία", αλλά παρέχει "ταμεία της φτώχειας, με μιζέρια."

Όταν κάνω ομιλίες, εγώ συχνά ρωτούν πώς πολλοί πιστεύουν ότι οι μεγάλες εταιρείες έχουν πάρα πολύ τον έλεγχο της κυβέρνησης και πάνω από τις ζωές μας. Σχεδόν κάθε χέρι στα αμφιθέατρα ανεβαίνει. Καταλαβαίνουμε ότι τα πράγματα είναι εκτός ελέγχου. "Γιατί αυτές οι εταιρίες έχουν τόση εξουσία;" ρωτώ. "Επειδή έχουν όλα τα λεφτά!" Έρχεται η ηχηρή απάντηση. Αυτό είναι σωστό, μπορούν να αγοράσουν οι πολιτικοί, μπορούν να αγοράσουν την πολιτική, μπορούν να αγοράσουν τις χώρες, μπορούν να αγοράσουν μας, ακόμη και (αυτό λέγεται διαφήμιση ... και λειτουργεί). «Και από πού παίρνουν όλα τα χρήματα;" ... Μια σιωπή της αναγνώρισης και λίγο ανήσυχα στα καθίσματα. Συνάγω το δάκτυλο που δείχνει πίσω στον εαυτό μου, "εμάς", λέω και το κοινό γνέφει πανηγυρικά.

Αυτή είναι μία από τις προκλήσεις της Μη Βίας - να αναγνωρίζει το ρόλο μας, τον εαυτό μας, παίζουν στην βία και την καταπίεση και στη συνέχεια να κάνει ό, τι χρειάζεται για να σταματήσει να παίζει μαζί. Κάθε δολάριο που είναι μια ψηφοφορία, αν θα το περάσει ή όχι. Δώστε μόνο σε αυτούς που υποστηρίζουν τις αξίες σας. Αυτό είναι το πώς θα χτίσουμε μια κοινωνία που αντανακλούν τις αξίες μας. Ξεκινά μαζί σας.

Σας ευχαριστούμε για την ύπαρξη μέρος αυτής της επανάστασης. Και σας ευχαριστώ για όλα όσα κάνετε.

:) Ματ