Μια ζωή Συνδεδεμένο

Διάβασα πρόσφατα ένα κεφάλαιο στην αμερικανική Μηβία Chernus Ήρα »στο οποίο πραγματεύεται τη συμβολή του συγγραφέα Henry David Thoreau στο κίνημα Μη Βίας. Έμεινα έκπληκτος όταν έμαθα ότι ειρωνικά, ενώ οι άνθρωποι τείνουν να μετρούν Thoreau στους ήρωες της Μη Βίας, ο ίδιος "ποτέ δεν αγκάλιασε πραγματικά την αρχή της Μη Βίας» (54). Υποστήριξε βίαιες πράξεις επαναστατική επίθεση, όπως ο John Brown για Ferry Harper.

Ούτε Thoreau έχουν εμπιστοσύνη στις προσπάθειες της κοινωνικής δικαιοσύνης ακτιβιστές. Thoreau είδε την κοινωνική δικαιοσύνη ακτιβιστές, τουλάχιστον εκείνων που εργάζονται για να αλλάξει την πολιτική και τα θεσμικά όργανα, όπως η σπατάλη του χρόνου τους - σκέφτηκε ότι ήταν πιο σημαντικό να αλλάξει "μεμονωμένες ψυχές" και όχι κοινωνικών θεσμών: έγραψε, "Υπάρχουν χιλιάδες hacking στα καταστήματα από το κακό σε κάποιον που χτυπά στη ρίζα "(52).

Ενώ διαφωνώ με την εμπιστοσύνη Thoreau στη βίαιη ακτιβισμό, συμφωνώ μαζί του ότι η επιτυχία της σημερινής επανάσταση βρίσκεται στις καρδιές των ανθρώπων. Προέτρεψε τους μεταρρυθμιστές να κοιτάξει μέσα στον εαυτό τους και να αλλάξουν οι ίδιοι αντί να προσπαθούν να αλλάξουν τους άλλους. Θα ήθελα να επεκτείνει το επιχείρημά του για να συμπεριλάβει ότι θα πρέπει να εξακολουθεί να προσπαθεί να εκπαιδεύσει τους ανθρώπους για να διαδώσει τη συνειδητοποίηση (αλλιώς κοινωνική αλλαγή θα υποστούν μαρασμό) - αλλά και την υπενθύμιση των δικών τους αξιών και δείχνοντάς τους πώς να ζήσουν τη ζωή τους ευθυγραμμίζονται με τις τιμές αυτές είναι δύσκολα "αλλάζει" τους ανθρώπους? Έχει ξυπνήσει τους (νομίζω ότι θα συμφωνήσουν Thoreau - όπως θα εξηγήσω παρακάτω).

Θορώ έκανε αναγνωρίζουν ότι τα άτομα ήταν οι ακρογωνιαίοι λίθοι της κοινωνίας και των κοινωνικών θεσμών και ότι «ένα [άτομο] εκφράζει τη δική του γνώμη [τους] ανήλθαν σε εκ νέου προέλευση πολλών από τα θεσμικά όργανα της κοινωνίας» (53). Τι βρίσκει να είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και σημασία σε κάθε άτομο ξυπνά για να ακολουθήσουν τη συνείδησή τους - ακόμα και όταν αυτό σημαίνει σπάσιμο άδικους νόμους.

Η φιλοσοφία του για τη δέσμευση της συνείδησης οδήγησε στη δική του σύντομη διαμονή (μια διανυκτέρευση) στη φυλακή επειδή αρνήθηκε να καταβάλει τους φόρους που στήριζαν τον άδικο πόλεμο των ΗΠΑ ενάντια στο Μεξικό και μια κυβέρνηση (των ΗΠΑ), που υποστήριζαν τη δουλεία. Αυτή η εμπειρία οδήγησε στη συγγραφή του το περίφημο "πολιτικής ανυπακοής", το οποίο με τη σειρά του επηρέασε Μαχάτμα Γκάντι, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, νεώτερος, Cesar Chavez, και αμέτρητα ακτιβιστές Μη Βίας. Αυτή η συμβολή στην θεωρία Μηβία είναι ο λόγος για Thoreau είναι ακόμα εξυψώνεται ως θεωρητικός Μη Βίας.

Thoreau τρόπο της σκέψης κινείται πέρα ​​από τη λογική του Τόμας Χομπς, ο οποίος πίστευε ότι η κυβέρνηση ήταν καλύτερη από καμία κυβέρνηση. Χομπς πίστευε ότι επειδή οι άνθρωποι ήταν εγγενώς εγωιστική και κτηνώδη, θα πρέπει να μεταβιβάσει το δικαίωμά μας στην αυτοδιάθεση (ακόμη και βία) στο κράτος. Χομπς πίστευαν ότι η κυβέρνηση είναι ένα αναγκαίο κακό. Για Χομπς, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως ένα άδικο νόμο, επειδή είναι σωστό και λάθος καθορίζεται από το νόμο.

Thoreau από την άλλη πλευρά, βλέπει τη δικαιοσύνη ως πρωταρχικό πίστη μας, όχι νόμους. Προέβλεψε μια μέρα, όταν αυτή η προσήλωση στην συνείδηση ​​από τις μάζες των ατόμων που θα οδηγήσει στην απαξίωση του κράτους - αυτό που ονομάζεται Thoreau Αντί να ψάχνει για το κράτος για την καθοδήγηση και την τιμωρία, κάθε θα πρέπει να κοιτάξουν τον εαυτό τους και το δικό τους «ένδοξο κράτος." καλή συνείδηση ​​για το τι είναι ηθικά σωστό. Μέσα από την προσωπική αφύπνιση, προσωπική ευθύνη, και μια κοινή δέσμευση για τη διασύνδεση του κόσμου μας, η κατάσταση θα μαραθούν και να γίνει περιττή.

Θα πρέπει να θεωρηθεί υπεύθυνη για το μέλλον που οικοδομούμε. Και οι μελλοντικές γενιές θα γιορτάσει ή υποφέρουν εξαιτίας μας. Είναι στο χέρι του καθενός από εμάς να ζούμε τη συνείδησή μας δεν έχει σημασία πόσο δύσκολο μπορεί να είναι. Όπως το έθεσε Thoreau, "Live πεποιθήσεις σας και μπορείτε να γυρίσετε τον κόσμο γύρω."

Όλα ένα,

:) Μ

Chernus, Ήρα. 2004. "Henry David Thoreau." 45-55 στην αμερικανική Μηβία: Η ιστορία μιας ιδέας. Τάγματος Maryknoll, Νέα Υόρκη: Orbis βιβλία.