Είναι η ώρα των ψηφοφοριών του έτους. Νέα για το οποίο οι πολιτικοί υπόσχονται αυτό ή εκείνο. Αυλές γεμάτη με πολιτικές πινακίδες - να ψηφίσει "ναι!" Για το θέμα αυτό και "Όχι!" Σε εκείνη. Εμείς αγωνιούν επειδή ένας πολιτικός θα μπορούσε να έχει απώλεια εκτεταμένες προσωπικές και κοινότητα αποτελέσματα. Και παίρνουμε συγκινημένοι γιατί * τελικά * μπορούμε να κάνουμε κάποια θετική αλλαγή.
Είστε ρίχνει την ψήφο σας μακριά; Είστε ψήφου κατά λάθος * * δική ελπίδες, τα όνειρα και τις αξίες σας; Γιατί είμαστε τόσο προσεκτικοί κάθε 2 χρόνια ή κάθε 4 χρόνια να ρίχνει μερικές ψήφους και, στη συνέχεια, έτσι απερίσκεπτα με τις ψήφους μας κάθε μέρα;
Κάθε δολάριο είναι μια ψήφος!
Κάθε μία από τις επιλογές μας στο παρελθόν, χτισμένη τον κόσμο στον οποίο ζούμε σήμερα. Και κάθε μία από τις επιλογές μας από εδώ και πέρα θα οικοδομήσουμε τον κόσμο του αύριο. Αν δεν κάνεις τις επιλογές ευθυγραμμισμένες με τις αξίες σας, του οποίου η ζωή ζείτε, τι οι ψήφοι σας χύτευσης ... και τι είδους κόσμο θα την οικοδόμηση;
Ατομικές επιλογές μας όσον αφορά τις ψήφους! Θα ψηφίζουν και ενεργά την οικοδόμηση του μέλλοντος ... με κάθε επιλογή, και ιδιαίτερα με κάθε αγορά.
Επιλογές των καταναλωτών σας λειτουργεί ως συνείδηση της επιχείρησης. Οι επιχειρήσεις έχουν αυξηθεί τόσο ώστε να αποσυνδέεται συχνά ανταποκρίνονται μόνο σε χρήμα, όχι σε ηθικές αρχές. Μπορούν πλέον να ακούσουν εκκλήσεις μας για την καλοσύνη και την ηθική. Αν τα κέρδη αυξηθούν ακόμη και αν μια επιχείρηση εκπέμπει προς τοξικές αναθυμιάσεις, υποδουλώνει τους ανθρώπους, τα ζώα ή πληγώνει, η εταιρεία "πιστεύει" ότι κάνει κάτι σωστό.
Δεν είναι ότι αυτές οι επιχειρήσεις είναι κακό? Δεν ξέρουν σωστό από το λάθος - είναι απλά αυξάνεται προς την κατεύθυνση των ψήφων ΣΑΣ. Αν οι αξίες και τα λόγια σου που επικαλούνται για την ανθρωπότητα πνιγεί από τις κραυγές των κερμάτων σας, λέτε να απερίσκεπτα τις επιχειρήσεις, "Ναι, συνεχίστε να κάνετε αυτό που κάνετε ... και το κάνει με το όνομά μου!"
Κάθε δολάριο που ξοδεύετε ή επιλέγουν να μην περάσουν είναι μια ψήφος. Μπορείτε ψήφισαν χθες. Θα ψηφίσετε σήμερα - ίσως εκατοντάδες φορές. Θα ψηφίσουν για έναν κόσμο που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, θα προστατεύει το περιβάλλον, και έχει συμπόνια για τα ζώα; Ή θα κάνετε επιλογές που χτίζουν έναν κόσμο που πραγματικά δεν πιστεύουν στην?
Θα βοηθήσει στην οικοδόμηση ενός κόσμου που αντικατοπτρίζει τις κοινές μας αξίες της δικαιοσύνης, της καλοσύνης, συμπόνιας και μόνο όταν οι καθημερινές επιλογές σας ευθυγραμμίζονται με αυτές τις αξίες.
Μια 15-λεπτά ομιλίας που υπέβαλε η αρκούδα των ματ NonviolenceUnited.org για τη Μη βία και διαβίωσης "Μια Ζωή Συνδεδεμένη." Δεδομένης με 400 + μαθητές γυμνασίου και του προσωπικού το 2009 (Ντένβερ).
Έχοντας επίγνωση είναι επώδυνη. Η άγνοια είναι ευτυχία. Αλλά αγνοούν Η ANCE-ζουν τη ζωή με μισό γκάζι. Έχοντας επίγνωση ζει μια ολοκληρωμένη ζωή. Δεν υπάρχει τιμή σε αγνοούν-διακυβέρνηση. Δεν υπάρχει καμία δύναμη να μην φροντίδα. Η τιμή έρχεται σε φέρει τον πόνο. Η δύναμη βρίσκεται στην απάντηση ευθύνη μας να απαλύνει τον πόνο των άλλων. Έτσι, θα απορροφήσει τον πόνο και θα το ανασυσκευάζει αγάπη. Ο πόνος της φροντίδας είναι αυτό το πράγμα που λέγεται ζωή.
Διάβασα ένα άρθρο στο οποίο αναγράφονται τα καθαρότερα φρούτα και λαχανικά για να αγοράσετε αν δεν θέλετε να αγοράσετε βιολογικά, αλλά δεν θέλουν μια μπουκιά από χημικές ουσίες. Εξήγησε πώς μπορείτε να παραμείνετε υγιείς και να σώσει ένα buck. Το άρθρο έχασε το σημείο ...
Η αγορά βιολογικών δεν είναι για 'μένα! μου! μου! " Αγοράζοντας οργανικά είναι για την προστασία των εργαζομένων σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις και τις οικογένειές τους? Είναι σχετικά με τη διατήρηση χημικά από τη γη και έξω από το νερό μας? Είναι για προστασία της άγριας ζωής? Είναι για τη σωτηρία των ποταμών και των ωκεανών? Είναι σχετικά με την καθαρή βροχή και αέρα? Είναι για τη διάλυση του γίγαντα χημικών / ΓΤΟ εταιρείες (όπως η Monsanto και Dow) που καταστρέφουν τους αγρότες σε όλο τον κόσμο? είναι για την επιβίωση του πλανήτη? είναι για το μέλλον των τροφίμων? και είναι για τις μελλοντικές γενιές.
Μερικοί θα διαμαρτύρονται, «Μα δεν μπορώ να αντέξουν οικονομικά να αγοράσουν βιολογικά". Cesar Chavez (ιδρυτής των Ενωμένων Εργατών Farm και ένας από τους ήρωές μου, γιατί κατάλαβε την κοινωνική δικαιοσύνη ως ένα διασυνδεδεμένο κίνηση) ποτέ δεν έκανε πάνω από $ 6000 για ένα έτος, δεν ανήκουν σε ένα σπίτι, και ακόμα έκανε οργανικά και vegan επιλογές. Ζήτησα από την εγγονή του Τζούλι Τσάβες Ροντρίγκεζ Σέζαρ πώς θα ανταποκριθεί στις «Αλλά δεν μπορώ να το αντέξουν οικονομικά». Χωρίς παρακάμπτοντας κτύπησε, μου απάντησε, "έλεγε," Θα πληρώσετε γι 'αυτό τώρα, ή θα πληρώσουν για αυτό αργότερα. "
Cesar κατανοητό ότι όταν αγοράζετε κάτι που το υποστηρίζουν, θα σας το επιδότησης, που λέτε, «Μία από τα ίδια, και το κάνει με το όνομά μου!"
Αγοράζοντας τροφές χημικό κάνει το χειρότερο φαγητό στην πιο διαθέσιμη τροφή - και σκοτώνει ανθρώπους, τον πλανήτη, και τα ζώα. Είναι δημιουργία ενός καταστροφικό μέλλον (και σήμερα!) Όπου πραγματικά τρόφιμα θα είναι ένα πράγμα του παρελθόντος.
Αυτό δεν είναι για το «εσύ» ή «εγώ» ... είναι για εμάς. Είμαστε όλοι ένα.
Δεν μπορείτε να αντέξετε οικονομικά να αγοράσετε βιολογικά; Δεν έχουμε την πολυτέλεια να ΜΗΝ.
Από την εμπνευσμένη Julia Butterfly Hill, μια πολύ ωραία περιγραφή του απελπισμένη ανάγκη για την επανασύνδεση. Διασύνδεση είναι η πραγματική μας - όπως η βαρύτητα. Αυτή είναι η φύση και ο σκοπός της Μη Βίας - η ενεργή υποστήριξη, τη σύνδεση και επανασύνδεση, τη διασύνδεση των θεμελιωδών μας με ένα άλλο.
Είναι ενδιαφέρον, βλέποντας αυτή με κάποιον άλλο, που αναρωτήθηκε γιατί η Τζούλια δεν είπε "και τα ζώα." Ξέρω ότι από τη μελέτη μου και πίστη σε μη βίας και της διασύνδεσης, έχω έρθει να φανταστεί κανείς αυτόματα όλους τους ανθρώπους, όλα τα μη ανθρώπινα ζώα , και όλη τη φύση, όταν ακούω "ο ένας τον άλλον." Είναι τώρα ακριβώς αυτόματη για μένα. Η εικασία μου είναι αυτό είναι αυτό που η Τζούλια εικόνες, πάρα πολύ. Ξέρω ότι εκεί είναι η καρδιά της.
«Ένα άλλο," "ο ένας τον άλλο", "ζωή" ... μερικοί μπορεί να απεικονίσει το στενό οικογενειακό τους περιβάλλον ή την κοινωνική δικαιοσύνη ομάδα τους ή εθνικής κοινότητάς τους ή την ανθρώπινη κοινότητα. Αλλά είναι πραγματικά μόνο μια κοινότητα ... που λέγεται Γη. Είμαστε όλοι μαζί σε αυτό.
Ένα απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ "Βασιλιάς στο Σικάγο». Συνεντεύξεις με τους ακτιβιστές που εργάστηκαν με τον Δρ Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ κατά τη διάρκεια του Κινήματος Ελευθερίας 1966 Σικάγο.
Μου αρέσει ιδιαίτερα το ότι συμβουλές Μηβία προϋποθέτει ότι ο καθένας από εμάς αναγνωρίζουμε τη δική μας συμβολή στο πρόβλημα. Πρέπει, κατά μία έννοια το πρώτο σημείο το δάχτυλο τον εαυτό μας και να αφαιρέσετε τις επενδύσεις μας στο πρόβλημα έτσι ώστε να μπορεί, αντί να είναι μέρος της λύσης.
Διάβασα πρόσφατα ένα κεφάλαιο στην αμερικανική Μηβία Chernus Ήρα »στο οποίο πραγματεύεται τη συμβολή του συγγραφέα Henry David Thoreau στο κίνημα Μη Βίας. Έμεινα έκπληκτος όταν έμαθα ότι ειρωνικά, ενώ οι άνθρωποι τείνουν να μετρούν Thoreau στους ήρωες της Μη Βίας, ο ίδιος "ποτέ δεν αγκάλιασε πραγματικά την αρχή της Μη Βίας» (54). Υποστήριξε βίαιες πράξεις επαναστατική επίθεση, όπως ο John Brown για Ferry Harper.
Ούτε Thoreau έχουν εμπιστοσύνη στις προσπάθειες της κοινωνικής δικαιοσύνης ακτιβιστές. Thoreau είδε την κοινωνική δικαιοσύνη ακτιβιστές, τουλάχιστον εκείνων που εργάζονται για να αλλάξει την πολιτική και τα θεσμικά όργανα, όπως η σπατάλη του χρόνου τους - σκέφτηκε ότι ήταν πιο σημαντικό να αλλάξει "μεμονωμένες ψυχές" και όχι κοινωνικών θεσμών: έγραψε, "Υπάρχουν χιλιάδες hacking στα καταστήματα από το κακό σε κάποιον που χτυπά στη ρίζα "(52).
Ενώ διαφωνώ με την εμπιστοσύνη Thoreau στη βίαιη ακτιβισμό, συμφωνώ μαζί του ότι η επιτυχία της σημερινής επανάσταση βρίσκεται στις καρδιές των ανθρώπων. Προέτρεψε τους μεταρρυθμιστές να κοιτάξει μέσα στον εαυτό τους και να αλλάξουν οι ίδιοι αντί να προσπαθούν να αλλάξουν τους άλλους. Θα ήθελα να επεκτείνει το επιχείρημά του για να συμπεριλάβει ότι θα πρέπει να εξακολουθεί να προσπαθεί να εκπαιδεύσει τους ανθρώπους για να διαδώσει τη συνειδητοποίηση (αλλιώς κοινωνική αλλαγή θα υποστούν μαρασμό) - αλλά και την υπενθύμιση των δικών τους αξιών και δείχνοντάς τους πώς να ζήσουν τη ζωή τους ευθυγραμμίζονται με τις τιμές αυτές είναι δύσκολα "αλλάζει" τους ανθρώπους? Έχει ξυπνήσει τους (νομίζω ότι θα συμφωνήσουν Thoreau - όπως θα εξηγήσω παρακάτω).
Θορώ έκανε αναγνωρίζουν ότι τα άτομα ήταν οι ακρογωνιαίοι λίθοι της κοινωνίας και των κοινωνικών θεσμών και ότι «ένα [άτομο] εκφράζει τη δική του γνώμη [τους] ανήλθαν σε εκ νέου προέλευση πολλών από τα θεσμικά όργανα της κοινωνίας» (53). Τι βρίσκει να είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και σημασία σε κάθε άτομο ξυπνά για να ακολουθήσουν τη συνείδησή τους - ακόμα και όταν αυτό σημαίνει σπάσιμο άδικους νόμους.
Η φιλοσοφία του για τη δέσμευση της συνείδησης οδήγησε στη δική του σύντομη διαμονή (μια διανυκτέρευση) στη φυλακή επειδή αρνήθηκε να καταβάλει τους φόρους που στήριζαν τον άδικο πόλεμο των ΗΠΑ ενάντια στο Μεξικό και μια κυβέρνηση (των ΗΠΑ), που υποστήριζαν τη δουλεία. Αυτή η εμπειρία οδήγησε στη συγγραφή του το περίφημο "πολιτικής ανυπακοής", το οποίο με τη σειρά του επηρέασε Μαχάτμα Γκάντι, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, νεώτερος, Cesar Chavez, και αμέτρητα ακτιβιστές Μη Βίας. Αυτή η συμβολή στην θεωρία Μηβία είναι ο λόγος για Thoreau είναι ακόμα εξυψώνεται ως θεωρητικός Μη Βίας.
Thoreau τρόπο της σκέψης κινείται πέρα από τη λογική του Τόμας Χομπς, ο οποίος πίστευε ότι η κυβέρνηση ήταν καλύτερη από καμία κυβέρνηση. Χομπς πίστευε ότι επειδή οι άνθρωποι ήταν εγγενώς εγωιστική και κτηνώδη, θα πρέπει να μεταβιβάσει το δικαίωμά μας στην αυτοδιάθεση (ακόμη και βία) στο κράτος. Χομπς πίστευαν ότι η κυβέρνηση είναι ένα αναγκαίο κακό. Για Χομπς, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως ένα άδικο νόμο, επειδή είναι σωστό και λάθος καθορίζεται από το νόμο.
Thoreau από την άλλη πλευρά, βλέπει τη δικαιοσύνη ως πρωταρχικό πίστη μας, όχι νόμους. Προέβλεψε μια μέρα, όταν αυτή η προσήλωση στην συνείδηση από τις μάζες των ατόμων που θα οδηγήσει στην απαξίωση του κράτους - αυτό που ονομάζεται Thoreau Αντί να ψάχνει για το κράτος για την καθοδήγηση και την τιμωρία, κάθε θα πρέπει να κοιτάξουν τον εαυτό τους και το δικό τους «ένδοξο κράτος." καλή συνείδηση για το τι είναι ηθικά σωστό. Μέσα από την προσωπική αφύπνιση, προσωπική ευθύνη, και μια κοινή δέσμευση για τη διασύνδεση του κόσμου μας, η κατάσταση θα μαραθούν και να γίνει περιττή.
Θα πρέπει να θεωρηθεί υπεύθυνη για το μέλλον που οικοδομούμε. Και οι μελλοντικές γενιές θα γιορτάσει ή υποφέρουν εξαιτίας μας. Είναι στο χέρι του καθενός από εμάς να ζούμε τη συνείδησή μας δεν έχει σημασία πόσο δύσκολο μπορεί να είναι. Όπως το έθεσε Thoreau, "Live πεποιθήσεις σας και μπορείτε να γυρίσετε τον κόσμο γύρω."
Όλα ένα,
:) Μ
Chernus, Ήρα. 2004. "Henry David Thoreau." 45-55 στην αμερικανική Μηβία: Η ιστορία μιας ιδέας. Τάγματος Maryknoll, Νέα Υόρκη: Orbis βιβλία.
Μπόμπι Κένεντι είπε κάποτε, «Υπάρχει μια κινεζική κατάρα που λέει,« μπορεί να [που] ζουν σε ενδιαφέροντες καιρούς ». Αρέσει είτε όχι, ζούμε σε ενδιαφέροντες καιρούς ... "Ήταν 1966.
Ήταν μια ταραγμένη εποχή στον κόσμο. Οι άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους. Κοινωνικά κινήματα είχαν ανοδική πορεία και αγωνίζονται για δικαιοσύνη. Μπόμπι Κένεντι ήταν ένα ζωντανό παράδειγμα για το πώς κάποιος κατηχηθεί σε μια κουλτούρα "θα μπορούσε να κάνει δεξιά" θα μπορούσε να αλλάξει όλη κοσμοθεωρία τους. Μετά τη δολοφονία του αδελφού του, αυτός ο άνθρωπος της εξουσίας, προνόμιο, και (μερικοί θα έλεγαν) αλαζονεία γύρισε την εστίασή του να υπηρετούν αυτούς που έχουν ανάγκη - οι φτωχοί, οι καταπιεσμένοι. Προσωπική ανάπτυξη του τον έφερε σε ένα σημείο όπου ήταν πρόθυμοι να βάλουν τη ζωή του σε κίνδυνο για να κάνει ό, τι πίστευε ότι ήταν σωστό. Μετασχηματισμό του με συναρπάζει. Και αναρωτιέμαι πώς μπορούμε να πυροδοτήσει τη μετατροπή σε άλλους.
Αυτό το μήνα, τον Ιούνιο του 2010, σηματοδοτεί την επέτειο της 42ης τη δολοφονία του Μπόμπι Κένεντι. Μόνο δύο μήνες νωρίτερα, τον Απρίλιο του 1968, ένας άλλος δάσκαλος και ηγέτης της Μη Βίας, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, νεώτερος πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε. Τι θα μπορούσε να έχει αν είχαν ζήσει; Τι θα μπορούσε να είναι αν οι προσπάθειες είχαν αποτέλεσμα ήταν περισσότερο επικεντρωμένη στην κίνηση και λιγότερο από τους ηγέτες αντιλαμβάνονται; Τι θα συμβεί αν κινήσεις δεν πεθαίνουν με τους ηγέτες τους; Τι θα συμβεί αν ο καθένας από εμάς συνειδητοποίησε ότι ο καθένας από εμάς είναι ένας ηγέτης;
Ένας ακτιβιστής ως φοιτητής με ρώτησε πρόσφατα με απόγνωση στη φωνή του, "Είναι πραγματικά αξίζει τον κόπο; Είναι πολύ αργά; Μπορούμε να κάνουμε πραγματικά τη διαφορά "Το ερώτημα δεν είναι εάν ή όχι ένα άτομο μπορεί να κάνει τη διαφορά; - κάνετε μια διαφορά. Το ερώτημα είναι τι είδους διαφορά δεν θέλετε να κάνετε; Ακριβώς επειδή δεν έχουμε τα πράγματα άλλαξαν, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να συνεχίσουμε να προσπαθούμε. Αν δεν προσπαθήσουμε, είμαστε εξίσου ένοχοι με αυτούς να κάνουν κακό. Ως μέλος της παγκόσμιας κοινότητας μας υποχρεώνει να προσπαθήσουμε το καλύτερο για μας με την ελπίδα ότι όποιος έρθει δίπλα μπορεί να κάνει καλύτερα από ό, τι έχουμε.
Θα μπορούσα κάλλιστα να αναφέρεται το υπόλοιπο του Μπόμπι Κένεντι τι δήλωσε αμέσως μετά την παρατήρησή του για την κατάρα της "ενδιαφέροντες καιρούς" στο οποίο ζούμε, "Είναι ώρα κινδύνου και της αβεβαιότητας? Αλλά είναι επίσης η πιο δημιουργική του οποιαδήποτε στιγμή στην η ιστορία της [της ανθρωπότητας]. Και ο καθένας εδώ θα κριθεί τελικά - τελικά θα κρίνουν [τους] -. Για την προσπάθεια [έχουν] συνέβαλαν στην οικοδόμηση μιας νέας παγκόσμιας κοινωνίας και το βαθμό στον οποίο τα ιδανικά [τους] και τους στόχους που έχουν διαμορφώσει την προσπάθεια "
Εντάξει, συνήθως δεν σκαλίζω το φιλοσοφικό ... αλλά εδώ είναι κάτι από τον Jean Jacques Rousseau, που αξίζει να εξερευνήσετε.
Θα προσπαθήσουμε να κρατήσουμε απλό - σκεφτείτε το σαν ένα Σημειώσεις βράχια του Ρουσσώ αναλάβει "την προέλευση της ανισότητας» και το πώς μπορούμε όλοι να στηρίξουν ο ένας τον άλλο μέσω μιας Είναι loooooong, αλλά πραγματικά αξίζει "κοινωνικό συμβόλαιο". το διαβάσετε αν είστε σε στρατηγικά για το πώς να αλλάξουμε τον κόσμο (όπως είμαστε!).
Αυτή η περίληψη προέρχεται από την ακρόαση μου σε μια σειρά διαλέξεων ήχου από τον καθηγητή Dennis Dalton (Dalton, ο Dennis 1998 Power Over Άνθρωποι:.. Κλασική και Σύγχρονη Πολιτική Θεωρία:. Ρουσσώ Chantilly, VA: Η Εταιρεία Διδασκαλία Limited Partnership).
Power Over άνθρωποι: Rousseau είναι ένας εξέταση σειρά διάλεξη του Jean Jacques Rousseau του λειτουργεί τη συζήτηση για την προέλευση της ανισότητας και της μετέπειτα Κοινωνικό Συμβόλαιο του. Καθηγητής Dalton κατηγοριοποιεί Rousseau ως ιδεαλιστής (μοιράζονται εταιρεία με τον Πλάτωνα, τον Μαρξ, και Thoreau) που θα ρωτούν: «Τι είδους κοινωνία είναι το καλύτερο; Πώς θα φτάσουμε εκεί; "αντίθεση του με τις Ρεαλιστών (όπως ο Μακιαβέλλι και Hobbes), οι οποίοι αντί να ρωτούν,« Πώς οι άνθρωποι ενεργούν; Τι θα γίνει με την κοινωνία, διότι οι άνθρωποι της πράξης τρόπους; "Ο ιδεαλιστής έχει μια αισιόδοξη άποψη για την ανθρώπινη φύση και το μέλλον της ανθρωπότητας. Rousseau, αμφισβήτησε την άποψη του Μακιαβέλι κατηφής της ανθρώπινης φύσης και ο ισχυρισμός του ότι δεν υπήρχε σχέση μεταξύ ηθικής και πολιτικής - στην πραγματικότητα, Ρουσσώ θα υποστήριζαν ότι η ηθική και η πολιτική είναι άρρηκτα συνδεδεμένες.
Ρουσσώ επέκρινε έντονα σύγχρονη κοινωνία ως διεφθαρμένη, αλλά νόμιζα ότι ήταν πολύ μεγάλο περιθώριο βελτίωσης, αν και παγιδευμένος σε ένα σύγχρονο σύστημα. Dalton υπογραμμίζει ότι ο Ρουσσώ δεν ήταν απλά μια ουτοπία στοχαστής ελπίζοντας για έναν γενναίο νέο κόσμο? Είχε ένα σχέδιο (όπως κάνουν τα άλλα ιδεαλιστές) για την επίτευξη αυτού του καλύτερου κόσμου - Το σχέδιο αυτό μέσω της εκπαίδευσης. Πίστευε ακράδαντα στην αποτελεσματικότητα της εκπαίδευσης (σε αντίθεση με τους «ρεαλιστές»). Έγραψε του «δικαιώματος» είδος της παιδείας που διδάσκει αξίες και βλέπει τον εαυτό της στενά συνδεδεμένο με τη δημιουργία ηθικού των πολιτών οι οποίοι με τη σειρά τους βλέπουν τους εαυτούς τους ως μέρος μιας κοινότητας και όχι τον ανταγωνισμό κτίριο και σύστημα ελέγχου (μας θυμίζει το έργο μας "Μια Ζωή Συνδεδεμένο »).
Rousseau είδε τρία στάδια στην εξέλιξή μας προς το ιδανικό της κοινωνίας των πολιτών (αυτό που ονομάζεται «κοινωνία των πολιτών" ή η "οικογενειακή κατάσταση." Τα τρία αυτά στάδια είναι: το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον:
Το πρώτο στάδιο είναι το "παρελθόν": Dalton επισημαίνει ότι πολλές απορρίψει Rousseau ως Αλλά Ρουσσώ δεν ήθελε να πάει «πίσω στη φύση?" Ήθελε να προχωρήσουμε σε μια κοινωνία των πολιτών βασίζεται σε "πίσω στο θεωρητικό χαρακτήρα." ό, τι φανταζόταν το ιδανικό του ανθρώπου να είναι προτού καταστραφεί από τη σύγχρονη κοινωνία. Έχει εντοπιστεί δύο κύριες ένστικτα ή κίνητρα. Η πρώτη ήταν η αυτοσυντήρηση. Η δεύτερη ήταν η «φυσική αποστροφή του βλέποντας κάθε αισθανόμενο ον ... χαθεί ή υποφέρουν ... όσο φυσικά ο άνθρωπος δεν μπόρεσε να αντισταθεί στην εσωτερική παρόρμηση της συμπόνιας ποτέ δεν θα βλάψει ένα άλλο άτομο ή αισθανόμενο ον, εκτός από τη νόμιμη περίπτωση αυτοάμυνας." Αυτό το δεύτερο ένστικτο ή το κίνητρο είναι το κλειδί για τη φιλοσοφία του Rousseau - υπογραμμίζει την πεποίθησή του ότι οι άνθρωποι έχουν ένα ένστικτο του οίκτου? ότι οι άνθρωποι είναι από τη φύση γενναιόδωρη, ελεήμων, και ανθρώπινη.
Το δεύτερο στάδιο της εξέλιξής μας προς την ιδανική κοινωνία είναι «Νεωτερικότητα». Ρουσσώ πιστεύει ότι νεωτερικότητας μας έχει καταστραφεί. Αυτό το αποδίδει στην "μεγάλη πόλεις, αχαλίνωτη εμπορευματοποίηση, και στο θεσμό της ιδιωτικής ιδιοκτησίας» μας - όλοι μας προκαλεί να αποξενωθεί και να απομονωθεί από ένα άλλο. Όταν αποσυνδεθεί από ένα άλλο, γίνεται εύκολο να αρνηθούμε ο ένας τον άλλον. Αλλά μετά το Ρουσσώ πως αυτό αψηφά την αναισθησία βαθύτερη ανθρωπιά μας. "Για το σύγχρονο άνθρωπο, τον συνάνθρωπο μπορούν να θανατωθούν με την ατιμωρησία πολύ κάτω από το παράθυρό του? Μόνο που χρειάζεται να τοποθετήσει τα χέρια του πάνω από τα αυτιά του και υποστηρίζουν με τον εαυτό του (λίγο) για να αποφευχθεί η φύση, η έμφυτη φύση για να βοηθήσει ακόμα ότι οι κραυγές έξω από το εσωτερικό του που ταυτίζεται με το άτομο που βασανίζονται και σκοτώνονται. "
Βλέπει ιδιωτικής περιουσίας ως μία από τις πρώτες αιτίες του διαχωρισμού που υπάρχει τώρα: "Ο πρώτος άνθρωπος που, αφού περικλείεται ένα οικόπεδο, δεν έλαβε υπόψη το κεφάλι του για να το πω αυτό είναι δικό μου και οι άνθρωποι που βρέθηκαν αρκετά απλό να πιστέψουμε αυτόν ήταν η αληθινή ιδρυτής της κοινωνίας των πολιτών. Τι εγκλήματα, πολέμους, φόνους, τι δυστυχίες και φρίκη θα το ανθρώπινο γένος είχε γλιτώσει, είχε κάποιος τράβηξε επάνω τους πασσάλους ή συμπληρωθεί το χαντάκι και φώναξε προς τους συνανθρώπους του: «Μην ακούτε σε αυτό το απατεώνα. Μπορείτε χάνονται αν ξεχάσετε ότι οι καρποί της γης ανήκουν σε όλους και η γη σε κανέναν. "
Το τρίτο στάδιο στην εξέλιξη της κοινωνίας μας είναι η «Αστική κράτος." Ρουσσώ οραματίστηκε το μέλλον της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ελευθερίας, της ισότητας και με τη δημιουργία ενός αστικού κράτους, μέσω ενός νέου «κοινωνικού συμβολαίου». Αυτό το κοινωνικό συμβόλαιο είναι κάτι που θα πρέπει να διδάσκεται (μέσω το εκπαιδευτικό σύστημα) και έγιναν δεκτές από την ευρύτερη κοινότητα. Αυτό θα συμβεί μέσα από κάτι που ονομάζεται "η γενική βούληση" - συναίνεση του πνεύματος κοινότητας στην οποία όλοι εργαζόμαστε για το καλό των άλλων και από όλα.
Καθηγητής Dalton συνοψίζει τη φιλοσοφία του Rousseau του γενικού θα όταν λέει, "Θα πρέπει να ορίζουμε τους εαυτούς μας όχι με όρους, αλλά τα πράγματα όσον αφορά τις σχέσεις με τους άλλους." Rousseau είδε το μέλλον με ένα νέο είδος ελευθερίας - μια ελευθερία που δεν είναι ενεργώντας όμως για το που θέλουμε για τα δικά της εγωιστικά μας θέλει, αλλά ελευθερία για να βοηθήσει ο ένας τον άλλον. Ελευθερία δεν είναι να ενεργεί όπως θα θέλαμε, λέει, αλλά ακολουθώντας μια κοινή ηθική που περιλαμβάνει ένα αίσθημα ευθύνης. Dalton καλεί ποιητικά αυτό "η ελευθερία να ενεργεί όπως εμείς * Οι * πράξη," απελευθερώνοντας τον εαυτό μας από την ψευδαίσθηση της χωριστικότητας Dalton επισημαίνει επίσης ότι Rousseau επανέλαβε κάτι Πλάτωνα ήλπιζαν -. Η δημιουργία μιας κοινωνίας τόσο ενωμένη ότι «ακριβώς όπως μια μεμονωμένο άτομο χάνει ένα άκρο ολόκληρο το σώμα υποφέρει, οπότε σε αυτή την κατάσταση θέλουμε να δημιουργήσουμε μια κοινωνία, αν μια ψυχή χάνεται, έτσι και το σύνολο της κοινωνίας θα υποφέρουν. "
Το όραμα του Rousseau ήταν η αναμφισβήτητη διασύνδεσης.
