Μια Connected Life

Μία από τις πιο κοινές παρανοήσεις και στην υλοποίηση της Μη Βίας είναι ότι κάποιος πρέπει να φιλοδοξούν να είναι Γκάντι ή ο βασιλιάς ή ο Τσάβες ή ο Ιησούς ή ο Βούδας ή ... Εάν μπορείτε να βρείτε τον εαυτό σας σε αυτό το μονοπάτι, φανταστική. Αλλά ακόμη και τα φωτεινά τους θρησκευτικούς ηγέτες της Μη Βίας έδωσε μεγαλύτερο βάρος στην ερώτηση, "Θα λειτουργήσει; Θα τη δράση αυτή να επιφέρει την κοινωνική δικαιοσύνη; "

Barbara Deming είναι ένα από τα πιο λαμπρά θεωρητικοί Μηβία δεν έχετε ακούσει. Έχει προσφέρεται για πολλές το πρώτο κατανόηση ότι Μηβία δεν χρειάζεται κατ 'ανάγκη μια θρησκευτική βάση. Δεν έχουμε να αγίους στην πράξη τη Μη βία ούτε πρέπει να είμαστε τέλειοι για να χρησιμοποιήσετε τη Μη βία για να κερδίσει την κοινωνική μάχες.

Ένα μέλος της Μη Βίας Ηνωμένων διαβιβαστεί σε μας αυτό το σύνδεσμο από το Κεφάλαιο 12: Barbara Deming στο βιβλίο «American Μη βία: Η ιστορία μιας ιδέας» από τον Ira Chernus , καθηγητής Θρησκευτικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Boulder.

Ira κάνει μια θαυμάσια δουλειά συγκεντρώνει μερικές από τις σκέψεις Barbara Deming για τη Μη βία. Εδώ είναι μερικά αποσπάσματα (συμπεριλαμβανομένης της άμεσης εισαγωγικά του Deming) από αυτό το κεφάλαιο:

"Ακριβώς όπως Μηβία δίνει μεγαλύτερη ισορροπία σε αυτούς που το χρησιμοποιούν, να ρίχνει επίσης τους αντιπάλους τους από την ισορροπία. «Οι άνθρωποι που επιτίθενται σε άλλους εκλογικεύσεις ανάγκη για κάτι τέτοιο. Μπορούμε να υπονομεύσει τις εκλογικεύσεις. "Οι αντίπαλοι περιμένουν μια απειλή να χάσει τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών την ασφάλειά τους. Όταν αυτή η απόλυτη απειλή είναι προφανώς αφαιρεθεί, θα μπερδευτεί? Διστάζουν στην απάντησή τους? Θα πρέπει να σκεφτούμε πριν να δράσει: «Είμαστε αναίρεση μυαλό τους. Και είναι σε αυτό το σημείο ότι γίνονται ευάλωτοι στη λήψη μια νέα ιδέα. "

Και ...

«Ισορροπία και ελέγχου προέρχονται από υγιή θυμό. Αυτό είναι εξίσου επιθετικό όπως η ανθυγιεινή είδος. Αλλά είναι βασισμένη στην πίστη και την ελπίδα για αλλαγή των κοινωνικών ρόλων και θεσμών. Υγιείς θυμός απαιτεί αλλαγή και δημιουργεί τις αντιπαραθέσεις που απαιτούνται για την αλλαγή να συμβεί. Δίνει, επίσης, την άλλη μια ευκαιρία για να βοηθήσει να γίνει αυτή την αλλαγή. "Το καθήκον μας, φυσικά, είναι να μετουσιώσουμε την οργή ​​που είναι θλίψη στην οργή ​​που είναι η βούληση για αλλαγή. Νομίζω ότι, στην πραγματικότητα, ότι θα μπορούσε κανείς να δώσει ότι ως ορισμό της επανάστασης ».

Και ...

"Για να χρησιμοποιήσετε αυτό το πλεονέκτημα, μη βίαιων ακτιβιστών πρέπει να αντιταχθεί πάντα άδικες ενέργειες και όχι οι άνθρωποι που κάνουν τις ενέργειες. Πρέπει να διαχωριστεί η άδικη πρόσωπο από του ή το ρόλο της στην κοινωνία: «προσπαθούν να καταστρέψουν όχι καταχραστές της εξουσίας, αλλά οι πηγές αυτής της εξουσίας, η οποία δεν είναι σίγουρα ιδιαίτερα το σώμα τους». Με το διαχωρισμό των ατόμων από τους ρόλους τους, είναι πιο εύκολο να δημιουργήσουν δίαυλο επικοινωνίας μαζί τους. Όσο περισσότερο ασχολούνται με τη συνομιλία, τόσο περισσότερο μπορεί να επηρεαστεί από μη βίαιη δράση. Σε όλους αυτούς τους τρόπους, τη μη βία κάνει ο αντίπαλος αυτός που παίρνει ζάλη. Και που δίνει τη μη βίαιη ακτιβιστές περισσότερο έλεγχο της κατάστασης. "

Μπορείτε επίσης να αγοράσετε το "American Μη βία: Η ιστορία μιας ιδέας» από Orbis Books .

Αυτή η εγγραφή δημοσιεύτηκε στις την Πέμπτη 17 Δεκέμβρη 2009 στις 10:50 π.μ. και αρχειοθετείται κάτω Ανακαλύψτε τη Μη βία . Μπορείτε να παρακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 ζωοτροφών. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση , ή trackback από το δικό σου site.